Kinderkampleiding
Onze twee oudste zonen zijn de afgelopen jaren naar de zomerkampen van YoY geweest. Ze kwamen telkens zo enthousiast terug, dat mijn man en ik tegen elkaar zeiden: dit willen we eigenlijk ook wel een keer meemaken!
Zodoende meldde ik me aan voor een kampweek met als doelgroep kinderen uit groep 3 en 4 en onze derde zoon ging voor het eerst mee. Het was een geweldige week! Het is een voorrecht om een week lang met kinderen op te trekken en voor hen te mogen zorgen.
Favoriete moment
Mijn favoriete moment van de dag was ’s avonds als we de dag gingen afsluiten met de kinderen. Ze vertelden dan vol enthousiasme waar ze die dag van genoten hadden. En daarna mocht ik hen voorlezen en met hen bidden voor de nacht. Op die momenten voelde het een beetje alsof ik hun moeder was, heel bijzonder.
Vluchtelingenkinderen
De groep bestond vooral uit kinderen die in Nederland zijn geboren, maar er waren ook een paar kinderen met een vluchtachtergrond. Ik vertel je graag meer over hen…
“Ze wilde net als de andere meisjes zijn.”
Oekraïne
Een meisje uit Oekraïne vertelde me dat ze sinds een paar jaar in Nederland woont, maar dat ze liever niet had dat andere kinderen dit wisten. Ze wilde ‘net als de andere meisjes zijn’. We spraken af dat we dit niet zouden verklappen, zodat ze deze week daar niets over hoefde uit te leggen…
Syrië
Ook was er een Syrische jongen die overdag de andere jongens imponeerde met stoer gedrag, maar ’s nachts huilde omdat hij heimwee had. Elke dag had hij even contact met zijn moeder en hij vertelde haar dan over de leuke dingen die we met elkaar deden. En dan kon hij er weer tegen…
Complimenten
Eén van de onderdelen van het kamp was dat ieder kind en iedere kinderwerker op de deur van de slaapkamer een envelop had. Hier konden lieve briefjes en complimentjes in worden gestopt. Op de laatste dag kreeg ik een briefje van deze jongen met de tekst ‘dank je wel dat je me hebt geholpen toen ik heimwee had’. Dat was zo lief.
“Dank je wel dat je me hebt geholpen toen ik heimwee had.”
Libanon
Er ging ook een verlegen Libanees meisje mee. Ze leek zich de eerste dagen goed te vermaken, maar had niet zoveel aansluiting met andere kinderen. Misschien dat haar gehoorprobleem haar hierin beperkte. Wat was het mooi om te zien dat zij tijdens de kampweek steeds meer van zichzelf liet zien. Ze durfde gezellig een spelletje te doen met andere meisjes en als ik haar dan vrolijk zag lachen dan ontroerde me dat. Ook was het zo mooi om te zien dat ze briefjes voor andere meisjes schreef, voor in hun envelop. En dat ze ook briefjes ontving… dan straalde ze!
Mooie week
We hebben deze (vluchtelingen)kinderen iedere dag mogen vertellen over de liefde van Jezus en met hen mogen zingen en bidden. Er waren allerlei leuke dingen te doen: bosspellen, workshops, vossenjacht, een voetbaltoernooi tegen de kampleiding, een filmavond, … Er was zelfs een snoepwinkel waar de kinderen elke dag snoepjes konden kopen. Wat een mooie week!
Tekst: Frieda van de Hoef, medewerker Gave
