Ik wil dat ze zich thuis voelen

HeleenBaanJongerenkampLeiding

Op weg naar haar werk reed Heleen Baan iedere dag langs een asielzoekerscentrum (azc). Dat maakte haar nieuwsgierig. Ze kende iemand die er wel eens kwam. “Ik ging met haar mee en was meteen verkocht, ik vond het zo gaaf. Al die mensen, zoveel verschillende culturen.” Het liet haar niet los en vanaf die dag was ze regelmatig in het azc te vinden.

“Toen Gave bij het werk betrokken werd, kwam er meer coördinatie en werd ik gevraagd om tienerclubs op te zetten. Een van de kerken in Amersfoort financierde dit. Met onze meidengroep bedachten we dat het leuk zou zijn om samen op kamp te gaan. Het werd een Gave-kamp en dat was geweldig. Ik ben daarna ook in de leiding van de Gave-kampen gestapt.”

Waarom zijn de kampen zo belangrijk voor jongeren?

“Als tiener ben je toch al onzeker over jezelf. Maar als je een tiener bent die ook nog eens gevlucht is dan staat echt alles op losse schroeven. Vrienden zijn heel belangrijk voor een tiener. Maar een vluchtelingtiener moet in ieder azc weer opnieuw beginnen met vrienden maken. Ik vind het heel gaaf om de tieners op deze manier toch bij elkaar te brengen, om ze een plek te bieden waar ze thuis zijn. Je zegt het zo makkelijk: ‘doe alsof je thuis bent’. Maar voor deze tieners heeft dat een hele diepe betekenis. Op ons kamp komen veel tieners die zich thuis niet meer thuis voelen. Als ze dat gevoel op kamp ineens wel hebben, is dat echt geweldig voor hen. Een jongen zei tegen mij: ‘Het kamp, dat is mijn tweede thuis.’ Ik dacht dat zijn eerste thuis dan zijn kamer was in het azc. ‘Nee, dat is Syrië’, zei hij. Zo belangrijk zijn die kampen!”

Hoe zorg je ervoor dat iedereen zich thuis voelt?

“Dat is inderdaad een hele uitdaging. Soms zijn er wel twaalf nationaliteiten! We hebben ook relatief veel leiding, op ieder groepje van zes tieners zitten twee leiders, een man en een vrouw. En dan zijn er ook nog twee koks en een algemeen leider De groepjes blijven de hele week hetzelfde en zijn gemengd, jongens en meisjes door elkaar. Aan het begin van de week hebben we altijd een middag speciaal voor meiden en voor jongens. Dan steken we wat dieper af. Dat is vaak het moment dat tieners erachter komen dat ze niet de enige zijn die ergens mee zitten. Soms komt er wel verhalen naar boven. Daar nemen we dan de tijd voor.”

Kun je dat een beetje loslaten?

“Soms vliegt het me wel aan. Maar God heeft een heel ruim hart. Als het van mij afhing, dan was de puinhoop in die levens nog veel groter. Maar gelukkig staat God erboven. Altijd als ik er verdriet om heb, dan bedenk ik me dat ik ze in Gods handen kan leggen. We hebben nazorg. Als iemand met iets is gekomen dan helpen we de buitenlandse jongeren met het zoeken van hulp of met een netwerk. Via Gave kunnen we jongeren koppelen aan maatjes in hun woonplaats. Dat doen we natuurlijk altijd in overleg. We zijn heel blij met Connect Us. Vorig jaar was er een jongen op kamp die zich heel eenzaam voelde. We hebben hem doorgestuurd naar Connect Us en nu heeft hij veel vrienden.”

Moet je een echt leiderstype zijn om mee te gaan?

“Je hoeft echt geen speciale leiderschapsskills te hebben om mee te gaan. In een team heb je allerlei soorten mensen nodig. Belangrijk is vooral je open blik en dat je flexibel bent. Want het gaat vaak net anders dan je had bedacht. En verder moet je inlevingsvermogen hebben en stabiel zijn. Want de verhalen die je hoort, kunnen je flink raken. Wij worden heel goed toegerust door Gave. Van tevoren is er een cursusdag met allerlei workshops. We beginnen als leiding ook twee dagen eerder om ons voor te bereiden op het kamp. Het is intensief en een hele verantwoordelijkheid. Maar ik zie er niet tegenop. Ik zie er juist naar uit. Je weet, als je dit niet biedt aan de jongeren, dan hangen ze echt de hele zomer op hun kamer. Alles wat wij doen voor de jongeren, hoe simpel ook, is meegenomen.”

Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world
HTML Snippets Powered By : XYZScripts.com